لحيمكاري ليزري زخم پوست موش با استفاده از سيستم اتوماتيك كنترل بازخوردي
سيد محمد صادق نوربخش، سيد محمد عترتيخسروشاهي، سهراب صارمي، شهرامرباني، امير هوشيار احمدي، فرهاد طباطبايي، پيروز صالحيان
چكيده
مقدمه: لحيم كاري بافت با ليزر روشي نوين براي بستن زخم هاي جراحي است كه بالقوه مفيدتر از روشهاي مرسوم بستن بافت مانند بخيه زدن است. مزاياي اصلي آن عبارتند از: غيرتماسي بودن وغير تهاجمي بودن يعني عدم آسيب بافتي ناشي از سوزن و بخيه و واكنش جسم خارجي . هدف اصلي از اين تحقيق، لحيم كاري ليزري براي بستن زخم پوست موش تحت كنترل بازخوردي دما، بررسي خواص بيومكانيكي و پاتولوژيكي بافت و مقايسه آن با نتايج حاصل از بخيه استاندارد ميباشد.
مواد و روشها: تعداد 8 عدد موش آزمايشگاهي انتخاب شده و طبق پروتكل "راهنماي نگهداري و استفاده از حيوانات آزمايشگاهي شماره 23-85 انتشارات موسسه ملي سلامت آمريكا "به روش تزريقي بيهوش شدند. بر روي پشت هر يك 4 عدد زخم (2 عدد براي كنترل و 2 عدد براي ليزر) ايجاد گرديد و لحيمكاري ليزري تحت كنترل سيستم بازخوردي دما وتغييرات اپتيكي بافت انجام شد. سپس در هر يك از بازههاي زماني 2، 5، 7 و10 روز 2 عدد از موش ها براي آزمايش هاي بيومكانيكي از قبيل استحكام كششي پوست و پاتولوژي قرباني شدند.
نتايج: نتايج استحكام كششي نشان دادند كه در روزهاي نخست ،استحكام زخم ترميم شده با ليزر نسبت به بخيه كمتر است ولي با گذشت زمان و پس از10 روز اين روند جابجا ميشود. مقايسه نتايج پاتولوژيكي كه در ترميم زخم گروه كنترل ( 5/340) و در گروه ترميم شده با ليزر (426) است، اختلاف معنيداري در مجموع پارامترهاي ترميم زخم را نشان ميدهد. مهمترين علت اين اختلاف در اثر پيدايش كلاژن مي باشد.
نتيجه گيري: كنترل بازخوردي دما و تغييرات اپتيكي بافت در لحيم كاري ليزري با عث ايجاد ترميم هاي با استحكام بالا شده و از نظر پاتولوژيكي نيز ترميم زخم به نحو مطلوبي صورت مي گيرد كه نشان دهنده جايگزيني مناسب لحيمكاري ليزري به جاي روش سنتي بخيه است.
كلمات كليدي: لحيم كاري ليزري، استحكام مكانيكي، هيستوپاتولوژي، كنترل بازخوردي
مجله : فيزيک پزشکي ايران- دوره 6، شماره 1، پياپي 22- بهار 88
جهت دريافت متن کامل اين مقاله به لينک زير مراجعه کنيد.
